Pod moją opieką są dzieci w wieku od 2 – 5 lat uczęszczające do przedszkola. Na pierwszym etapie pracy badam wszystkie dzieci, a następnie informuję rodziców o stanie mowy ich dziecka. Badanie obejmuje stronę artykulacyjną mowy, zwracam uwagę na zasób słów używanych przez dziecko oraz na pracę narządów artykulacyjnych i ich budowę. Patrzę, jaki dziecko ma zgryz, jak oddycha oraz czy nie ma problemów ze słuchem fizycznym jak i fonematycznym. Ważne jest, jaką barwę ma głos dziecka i jakie jest tempo mowy.

Wszystko to ma wpływ na jakość wypowiedzi dziecka i pod to dobierana jest praca korekcyjna.

W ramach zajęć dodatkowych w przedszkolu prowadzę 30 minutowe grupowe zajęcia logopedyczne. Odbywają się one raz w tygodniu i mają na celu profilaktyczne wspomaganie rozwoju mowy u dzieci. Obejmują one:

• Ćwiczenia usprawniające narządy artykulacyjne,
• Ćwiczenia oddechowe i słuchowe,
• Ćwiczenia kształtujące prawidłową wymowę, reedukujące zaburzenia szeregów i innych opozycji głosowych,
• Ćwiczenia stymulujące rozwój mowy.

Prowadzę również zajęcia indywidualne. Na terapię indywidualną uczęszczają dzieci, które wymagają pomocy logopedycznej. Zajęcia odbywają się na ogół raz w tygodniu. Rodzice na moją prośbę zakładają dzieciom zeszyty do ćwiczeń. Zapisuję w nich to, co robimy na zajęciach w przedszkolu i proszę rodziców o utrwalanie ćwiczeń w domu. W ramach terapii indywidualnej proponuję zajęcia oddechowo – fonacyjne i usprawniające pracę narządów artykulacyjnych, następnie wywołuję prawidłowy wzorzec artykulacyjny głoski. Potem jest on utrwalany w sylabach, wyrazach, wyrażeniach i zdaniach. Uczymy się wierszyków, opisujemy obrazki itd, aż do utrwalenia głoski w mowie spontanicznej dziecka. Urozmaicam zajęcia rysunkami, grami edukacyjnymi i innymi pomocami podnoszącymi atrakcyjność ćwiczeń i chęć dzieci do uczestnictwa w zajęciach. Dostosowuję ćwiczony materiał do wieku i indywidualnych możliwości dziecka. Ważna jest da mnie współpraca z rodzicami, by mogli oni współuczestniczyć w terapii dziecka i wpływać na efekty pracy.

Jeśli zachodzi potrzeba, proszę rodziców o konsultację laryngologiczną, ortodontyczną lub psychologiczną.

Wszystkie te dziania ukierunkowane są na to, by dzieci kończące przedszkole były w pełni przygotowane do uczestniczenia w zajęciach edukacyjnych w szkole.

• Logopeda radzi – „Mamo, Tato – poćwicz ze mną”

Wiek przedszkolny to okres, w którym w mowie dziecka zachodzą bardzo istotne zmiany. W tym właśnie czasie pojawia się wiele nowych głosek, w szybkim tempie wzbogaca się słownictwo naszego przedszkolaka. Jest to też chwila gdy najczęściej dostrzegamy u naszej pociechy ewentualne wady wymowy. Dlatego okres przedszkolny to najlepszy czas na zapobieganie i likwidację zaburzeń mowy. Do najczęściej spotykanych wad u dzieci w wieku przedszkolnym należą: sygmatyzm, rotacyzm, kappacyzm i gammacyzm oraz interdentalizm.

• Sygmatyzm – to inaczej mówiąc „seplenienie”, czyli wadliwa wymowa niektórych lub nawet wszystkich głosek: – ciszących: ś, ź, ć, dź; – syczących: s, z, c, dz; lub szumiących: sz, ż, cz, dż. Dziecko daną głoskę zastępuje inną – np. szalik = salik lub wymawia ją w nieprawidłowy sposób, np. wsuwając język między zęby.
• Rotacyzm – to nieprawidłowa wymowa głoski „r” lub jej zastępowanie przez „l” czy „j”.
• Kappacyzm i gammacyzm odpowiednio dotyczą głoski „k” i „g”, które najczęściej zamieniane są na „t” oraz „d”.

Poważnym zaburzeniem wymowy jest interdentalizm. Dziecko w trakcie realizacji niektórych głosek umieszcza język miedzy zębami. Wymowa interdentalny – czyli międzyzębowa – najczęściej dotyczy głosek ciszących, syczących lub szumiących, ale zdarza się również przy głoskach „t, d, n, l”. W języku polskim nie występują głoski, przy których taka wymowa byłaby właściwa.

I chociaż w przypadku, gdy zaobserwujemy u naszego dziecka wadę wymowy konieczna jest konsultacja z logopedą, to każdy rodzic może również samodzielnie pracować z przedszkolakiem nad usprawnieniem jego narządów mowy. Poniżej podaję po kilka ćwiczeń logopedycznych, które przydadzą się każdemu dziecku – z wadą czy bez.

Ćwiczenia oddechowe:

• dmuchanie na płomień świecy – tak by drżał, lecz nie gasł
• dmuchanie przez słomkę na skrawki papierków, watki
• dmuchanie na piłeczkę pingpongową, wiatraczki
• robienie słomką baniek mydlanych
• przenoszenie za pomocą słomki (na wdechu) skrawków papieru (kropki dla biedronki, muchomora itp.)

Ćwiczenia warg:

• cmokanie i parskanie (wprawianie warg w drganie)
• oddalanie od siebie kącików ust, jak przy „i”
• zbliżanie do siebie kącików ust (ściąganie warg) jak przy „u”
• wargi wysunąć do przodu, ściągnąć je (jak przy gwizdaniu) i przesuwać w kąciki ust: w prawo, w lewo, a następnie wykonywać nimi ruchy okrężne
• nadmuchiwanie gumowych zabawek, baloników
• Ćwiczenia języka (tu należy zwrócić uwagę by ćwiczeń, w których język wychodzi poza zęby nie wykonywać zbyt intensywnie z dziećmi z wymową międzyzębową):
• liczenie językiem zębów
• „malowanie” językiem podniebienia, policzków
• kląskanie językiem – „konik”
• układanie języka w łyżeczkę, rulonik
• oblizywanie językiem warg
• kierowanie języka w prawo, w lewo, do góry, w dół, wysuwanie i chowanie

Ćwiczenia podniebienia miękkiego:

• chuchanie np. na ręce
• naśladowanie „chrapania”
• chichotanie „hihihi”

Ćwiczenia artykulacyjne:

• naśladowanie odgłosów zwierząt
• naśladowanie sygnałów karetek pogotowia, policji, straży pożarnej
• naśladowanie śmiechu różnych osób
• śpiewanie – raz cicho – raz głośno – na przemian

Glottodydaktyka pozwala każdemu dziecku w przyjaznej i twórczej atmosferze opanować czytanie i pisanie, podstawy języka obcego oraz matematyki. B. Rocławski od prawie 40 lat przekonuje, że bardzo wczesny kontakt dzieci z literami i cyframi jest bardzo ważny dla ogólnego rozwoju, dla osiągania bardzo dobrych wyników w dalszej edukacji. Dzieci kształcone w ten sposób, wchodzą w świat edukacji szkolnej z radością i pewnością siebie, gdyż kraina liter i liczb jest im znana i bliska. Potrafią w prawidłowy sposób wymawiać głoski, co znakomicie wspomaga naukę czytania. Są rozbudzone poznawczo, sprawne grafomotorycznie; kreślenie znaków nie stanowi dla nich trudności, gdyż przyswojone zostaje, dzięki zastosowaniu zindywidualizowanych ćwiczeń.

Dzieci uczą się przez zabawę KLOCKAMI LOGO®, które są wspaniałą pomocą dydaktyczną autorstwa prof. Rocławskiego.
Poznając KLOCKI LOGO®,  na początkowym etapie, po prostu się nimi bawią –  budują z nich mosty, palisady, domy, drogi i inne konstrukcje. Od pierwszego kontaktu z KLOCKAMI LOGO® dzieci obcują ze światem liter i znaków
matematycznych. Do świata tego zbliżają się, dzięki zabawom prowadzonym pod opieką nauczyciela – glottodydaktyka, który ma pełną wiedzę, dotyczącą każdego ze swoich uczniów. Doskonale przygotowany pedagog wprowadza także pomoce dodatkowe, które urozmaicają zabawę klockami – glottodywaniki do zabaw ruchowych, piosenki, zeszyty z ćwiczeniami. Wersja anglojęzyczna KLOCKÓW LOGO® pozwala na prowadzenie edukacji także w języku angielskim. Dzięki systemowi prof. Rocławskiego, każde dziecko czerpie z nauki radość, a czytanie, pisanie i liczenie przychodzi mu z łatwością. Dysleksja oraz inne dysfunkcje, tak często diagnozowane u uczniów, w świecie glottodydaktyki ojczystojęzycznej po prostu nie istnieją.